به نام او که راه را بیِنشانه نگذاشت
وقتی خدا سنگ تمام گذاشت
میدانی چرا غدیر «اتمام نعمت» است؟
چون خدا میدانست در این سفرِ پر رمز و رازِ هستی، ما مسافرانی هستیم که به تنهایی راه را گم میکنیم.
غدیر برای ما «صراط مستقیم» است؛ یعنی همانی که اگر قدم در جادهی اخلاق و منش او بگذاری، در میانِ هزار راهِ انحرافی، ضامنِ سلامتِ مقصدِ توست.
او که «امینِ خدا» است، حالا «ولیّ» ما شده؛ یعنی کسی که خودش مسیرِ بهشت را بلد است، متولیِ رسیدنِ ما به آنجا شده است.
غدیر، «اتمام نعمت» است چون خدا «حجّت بالغه» را بر ما تمام کرد تا در روزِ پرسش و پاسخ، بهانهای برای گمشدن نماند.
خداوند در غدیر، قطبنمایِ زندگیمان را به سمتی تنظیم کرد که نه فقط در دنیایِ گذرا، که در پهنهی بیپایانِ ابدیت نیز «سرگردان» نباشیم.
غدیر، روزِ شکرگزاری برای این «نعمتِ سابغه» است؛ باید به این انتخابِ الهی بالید و از تهِ دل گفت:
«الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت علی بن ابیطالب و الائمه المعصومین علیهمالسلام»
عیدِ غدیر مبارک. 
اللهم عجل لولیک الفرج 
